[I CAN SPEAK]
[ข้อความใหม่ 1]
[ข้อความใหม่ 2]
[ขอให้โชคดีกับออฟฟิศใหม่]
[คุณกลับไปตั้งแต่รอบแรกใช่ไหม มันเป็นงานเลี้ยงส่งคุณไม่ใช่เหรอ]
ผมพัคมินแจครับ
ผมได้รับมอบหมายให้ดูด้าน กิจการพลเรือนครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คุณคือคนที่มาใหม่ใช่ไหม
นี่เป็นงานแรกของคุณหรือเปล่า
ผมย้ายมาจากเขตยงชุน อยู่ระดับ 9 ครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ฉันซนอายอง อยู่ระดับ 8 ค่ะ
ฉันดูเด็กใช่ไหม
ฉันเริ่มงานที่นี่ ตั้งแต่เรียนจบมาเลย
คุณเข้ารับราชการ หลังจากไปทำอย่างอื่นมาใช่ไหม
ว่าไง เด็กใหม่
ซื้อเครื่องดื่มโสมมาได้แท้ๆ
แต่คุณกลับซื้ออันที่ราคาถูกมาแทน เผื่อว่าผมจะแพ้โสมใช่ไหม
โสมทำให้ผมฉี่เหลืองและใจสั่น
ผมว่าเราคงเข้ากันลำบากแน่ๆ
ฝ่ายกิจการพลเรือนค่ะ
มินแจ คุณช่วยอธิบาย
เอาไว้ก่อนก็ได้
เขามาในคืนฝนตกเหมือนเดิม
- หมายถึงอะไรครับ - เมื่อคืนฝนตกไง
ใช่ครับ
ผมน่าจะซื้อกุหลาบแดง ระหว่างทางกลับบ้านในวันพุธที่ฝนตก
เป็นเดือนๆ แล้ว
ที่หลังจากคืนฝนตก
ผนังอาคารตลาดของเรามีรอยแตกและพื้นก็ทรุด
ฉันเลยไปเช็กพยากรณ์อากาศ แล้วไปดักซุ่มดู
เขาโผล่มาทุกครั้งที่ฝนตก
เขาเป็นฆาตกรต่อเนื่องหรือเปล่า ที่ใส่กางเกงในสีแดง
คุณคิดว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
- ฉี่เหรอครับ - 10 นาทีเนี่ยนะ
เขาอาจจะอั้นเอาไว้นานก็ได้นะครับ
มันคือกรดกำมะถัน
เขาแกล้งทำเป็นยืนฉี่แล้วราดกรดลงไป
ราดกรดกำมะถันลงบนรอยร้าว เพื่อทำให้มันแตกร้าวมากขึ้น
และกัดกร่อนมากขึ้นจนทรุดตัว
ผมบอกแล้วว่าให้ปิดตลาดตอนกลางคืน พวกขี้เมาชอบเข้าไปฉี่ที่นั่น
ไหนจะพวกชอบเขียนภาพตามกำแพงอีก
มันถึงสมควรถูกปรับปรุงใหม่ยังไงล่ะ
คุณเป็นใครไม่ทราบ
เจ้าของตึก
คุณใช้พวกนักเลงมาขู่ เพื่อซื้อตึกในราคาถูกๆ
คิดว่าคุณจะปรับปรุงมันใหม่โดย ไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เช่าอย่างนั้นเหรอ
คุณยายครับ
คุณมาซื้ออย่างถูกต้องตามกฎหมาย เรื่องปรับปรุงใหม่ก็ยังไม่ตัดสินใจ
เราจะจัดการทุกอย่างๆ ให้ดีครับ
- จัดการอะไร - โชคดีครับ
ฉันบอกว่าไฟรักษาความปลอดภัย ดับไปตั้งนานแล้ว แต่คุณไม่ทำอะไรเลย
พวกมันยังไม่ได้ซ่อมอีกเหรอครับ
ก็ยังน่ะสิ มืดไปทั้งซอย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในซอยมืดๆ ล่ะ
คอยรับใช้ประชาชนประสาอะไร
นั่นเธอกำลังทำอะไร
เธอกำลังละเมิดสิทธิ์ ในการถ่ายภาพของฉันนะ
การรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับ การร้องเรียนจะต้องถูกบันทึกไว้ด้วยครับ
เธอเป็นใคร
เธอมาแทนพ่อหนุ่มผอมแห้งคนนั้นเหรอ
คุณได้ยื่นเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับ ไฟรักษาความปลอดภัยหรือยังครับ
ว่าไงนะ
ถ้ายัง กรุณาเริ่มต้น ด้วยการกรอกแบบฟอร์มนี้ครับ
ทุกอย่างต้องทำตามขั้นตอนครับ
ขั้นตอนเหรอ
ช่างหัวมันเถอะ มากับฉันแล้วไปซ่อมมันเดี๋ยวนี้เลย
เชิญหมายเลข 4 ครับ
ฉันมาก่อนค่ะ
มาตั้งแต่ 9 โมงตรงเป๊ะ
คุณได้รับหมายเลขไหมครับ
หมายเลขอะไร
ฉันไม่เคยรับหมายเลขมาก่อน
อย่างนั้นเริ่มตั้งแต่ตอนนี้นะครับ
ลาก่อนครับ
เชิญหมายเลข 6 ครับ
[พัคมินแจ]
คุณพัคมินแจ
แล้วเจอกันนะคะ
คุณยายก็อบลิน
เธอเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดในเมือง ใครๆ ก็รู้
คุณยายก็อบลินเหรอครับ
ที่ไหนก็ตามที่มีปัญหา ที่ผิดกฎหมายในเมืองของเรา
เธอจะหาจนเจอแล้วมารายงาน
แต่ท่านเป็นมือวางอันดับหนึ่ง ที่ทำให้เราปวดหัวเลยล่ะ
นี่ ใส่หมวกกันน็อกซะด้วย
ยุ่งจะตายอยู่แล้ว
เอาลังของนายไปด้วยสิ
รู้ไหมว่าเธอส่งเรื่องร้องเรียน มามากขนาดไหน
กว่า 8000 เรื่องเลยนะ
เป็นไปได้ยังไงครับ
เธอส่งเรื่องร้องเรียนเข้ามาทุกวัน กว่า 20 ปี ยกเว้นวันหยุด
เป็นเจ้าของถนนหรือไง
อย่าขวางทางสิ ขยับไป
ให้คนเดินผ่านไปมาได้ก็พอแล้ว
คราวนี้เรื่องอะไรอีกล่ะครับคุณยาย
ดูสายไฟสิ พวกมันฉีกขาดหมดแล้ว
ถ้าฝนตกขึ้นมา พวกเราถูกไฟดูดได้นะ
ทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้หน่อยสิ คุณเจ้าหน้าที่
มันไม่เห็นเป็นอะไรเลย ผมขอล่ะครับ
แล้วดูท่อระบายน้ำพวกนี้สิ ทั้งอุดตันและมีกลิ่นเหม็น
หยุดเพจหาผมได้แล้วครับ ป้ายผิดกฎหมายตรงไหนครับ
เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี
แล้วยังไง ถึงเวลาเอาป้ายลงได้แล้ว
- แต่ท่านประธานาธิบดี... - ตัดมันลงมา
ครั้งนี้ช่วยปล่อยมันไปสักครั้ง ได้ไหมครับ
- สวัสดีคุณหยาง ดีใจที่ได้เจอที่นี่ - ผมกำลังจะลาออกจากงานแล้วครับ
- นี่เป็นแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ - พวกเขาจ่ายเงินคุณเพื่อทำงานนี้
เธอร้องเรียนเข้ามาตลอดจน ผู้อำนวยการที่นี่เปลี่ยนไป 5 คนแล้ว
ในเมื่อตำแหน่งระดับ 6 ของฉัน ก็เหมือนระดับ 9 ของนาย
คิดว่านายสามารถจัดการกับเธอได้ไหม
ผมจะทำตามกฎครับ
เชิญหมายเลข 17 ครับ
กรอกแบบฟอร์มหรือยังครับ
กรอกเรียบร้อยแล้ว
ทำตามขั้นตอนทุกอย่าง
ผมรับเรื่องให้แล้วครับ
- เชิญหมายเลข 18 ครับ - ฉันเอง
- เชิญหมายเลข 19 ค่ะ - นั่นก็ฉันเหมือนกัน
คุณยายคะ
ถ้าคุณยายเอาบัตรคิวมาเยอะแบบนี้ แล้วคนอื่นๆ จะทำยังไงล่ะคะ
คุณซนครับ
ผมจะจัดการเรื่องร้องเรียนทั้งหมด ของคุณยายเอง คุณช่วยดูคนอื่นๆ ได้ไหม
คุณยายครับ
ผมจะรับเรื่องทั้งหมดไว้เองครับ
ได้เลย
นี่จ้ะ
คุณมินแจครับ
ผู้อำนวยการต้องการพบคุณ
ผู้อำนวยการเหรอครับ
ที่ห้องทำงานท่าน หัวหน้าหยางก็อยู่ที่นั่นด้วย
ได้ครับ
คุณอิม คุณช่วยดูเรื่องนี้ แทนผมได้ไหม
ได้สิ ไปได้เลย
ไหนดูสิ ทั้งหมดนี้คืออะไร
โห คุณยายเตรียมข้อมูลมาเยอะเลย
เข้ามาเลย นั่งก่อนสิ
คุณเคยทำงานที่เขตยงชุนใช่ไหม
ผมเป็นเพื่อนกับผู้อำนวยการเขตนั้น
เขาอยู่คนละพรรคไม่ใช่เหรอครับ
เพื่อนอยู่เหนือการเมืองหรือครับท่าน
ผมย้ายพรรคเพื่อมาทำงานสำนักงานเขต
เหมือนกับค้างคาว
ท่านทำงานเพื่อประชาชน ไม่ใช่เพื่อพรรคการเมือง
ผมได้ยินมาว่าคุณเป็นคนมีความสามารถ
คนตำแหน่งระดับ 9 ที่ทำงานเทียบเท่า ตำแหน่งระดับ 7 หรือ 6
เจ้าหน้าที่ระดับ 9 ที่ทำงานหนักที่สุดครับ
การปรับปรุงอาคารล่าช้าเนื่องจาก ข้อร้องเรียนของชาวบ้านซึ่งทำให้ปวดหัวมาก
ผมอ่านเอกสารที่หัวหน้าหยางให้ผมแล้ว
พอมีวิธีอยู่ครับท่าน
สำนักงานเขตของเรา
สามารถออกคำสั่ง ให้หยุดการปรับปรุงใหม่ได้ครับ
ออกคำสั่งให้หยุดผมเนี่ยนะ
บ้าไปกันใหญ่แล้ว
ไม่ใช่ครับ
เมื่อคำสั่งได้รับการอนุมัติ
เยริม คอนสตรักชัน สามารถยื่นคำร้อง ต่อสำนักงานของเราเพื่อประท้วงได้ครับ
ฟ้องร้องเหรอ
ใช่ครับ
เยริม คอนสตรักชัน ซื้อทุกร้านอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
และการวินิจฉัยความปลอดภัยของอาคาร เพิ่งลดลงจาก บี ไป ดี
ซึ่งหมายความว่าสำนักงานเขตของเรา ต้องแพ้คดีอย่างแน่นอน
และปัญหาของผู้เช่า ที่อ้างความเสียหายล่าสุด
สามารถแก้ไขได้โดยปรับระยะเวลา ในการวินิจฉัยความปลอดภัยเช่นกันครับ
ทำไมเราต้องออกคำสั่งด้วย ในเมื่อเห็นได้ชัดว่าเราต้องแพ้คดี
หมายความว่า
เพื่อแสดงให้เห็นว่าเราทำทุกอย่าง ที่อยู่ในขอบเขตที่กฎหมายกำหนดแล้ว
วิธีแก้ปัญหาสไตล์รัฐบาลที่แท้จริง เราไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น
ท่านประธานคิดว่ายังไงครับ
ก็ฟังดูเป็นแผนที่ดี
เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ซึ่งได้รับ การจัดอันดับสูงสุดของเขตยงชุน
หวังว่าเขาจะไม่ได้เลื่อนไประดับ 7 แล้วย้ายไปอยู่ศาลากลาง
ตอนนี้ผมมีความสุข กับที่ๆ ผมอยู่ครับ
คะแนนของคุณ 950 เหรอ
สุดยอดเลยครับ
ผมได้มันมาเมื่อไหร่ครับ มันมีวันหมดอายุด้วยนี่ครับ
[สถาบันภาษาอังกฤษ]
ยังไม่ครบ 2 ปีเลย คุณยังใช้มันได้อยู่ครับ
จะเอาไปทำอะไรครับ
สอบข้าราชการพลเรือนครับ
สอบเลื่อนขั้นระดับ 7 ใช่ไหมครับ คุณถึงต้องใช้คะแนนโทอิก
ฉันไม่เคยขวางทางเลย
เธอวางป้ายอันเบ้อเร่อขวางทางไว้ เพิ่งจะเอาออกไปเมื่อกี้นี้เอง
ฉันทำเหรอ
เมื่อไหร่กัน
มีหลักฐานหรือเปล่า มีไหมล่ะ
ดูซะ นี่ไงหลักฐาน
เธอทำผิดข้อบังคับการโฆษณากลางแจ้ง
อ๋อ ใช่แล้ว ฉันทำผิดกฎหมาย
ฉันสมควรตาย
ว่าไงนะ
ยาย เมื่อไหร่ยายจะหยุดสักทีคะ
ยายทำแบบนี้กับพวกเราไม่ได้นะ
ในเมื่อพวกเราทุกคนก็ปากกัดตีนถีบกัน ในตลาดเล็กๆ นี่เพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
เห็นข่าวอุบัติเหตุไฟฟ้าลัดวงจร
ที่เด็กๆ ได้รับบาดเจ็บ เพราะป้ายที่ตั้งอยู่ไหม
มันเป็นหน้าที่ของประชาชนอย่างเราๆ ที่ต้องทำตามกฎหมาย
งั้นเหรอคะ
หนุ่มสาวสมัยนี้ไม่มีหัวคิดเอาซะเลย
ยายพูดว่าหัวคิดอะไรนะคะ
แล้วยายล่ะ
รู้ไหมว่าคนแถวนี้เรียกยายว่าอะไร
ว่าอะไร พูดมาสิ
- พูดมาเลย - พวกเขาเรียกยายว่า
แม่งเอ๊ย ไม่คุ้มเลย
ระวังปากเอาไว้ให้ดี
รามยอนต้องต้มกินสิ
กลับมาแล้วครับ
พอดีเลย นั่งลงกินข้าวก่อน
ทำไมเกี๊ยวมันเยอะแบบนี้ล่ะ
นี่อะไร ซุปเกี๊ยวเหรอ
เกี๊ยวที่นายสั่งมา
แล้วลืมเอาใส่ไว้ในช่องแช่แข็ง มันเลยละลายหมดเลย
ต้องกินให้หมด
ไปล้างมือไป
ผมไม่หิว
เออใช่ ได้คะแนนลองสอบหรือยัง
ครับ ได้แล้ว
ทำไมไม่เอามาให้พี่ดู
เอามาให้พี่ดู ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
ตอนพี่ยังพูดดีๆ อยู่ กินเสร็จแล้ว เอาไปวางไว้บนโต๊ะพี่ ไม่งั้นล่ะก็
จำได้ไหมเราย้ายมาที่นี่ เพื่อเรื่องเรียนของนาย
งั้นเราควรย้ายไปอยู่ ในย่านที่ดีกว่านี้สิ
เราย้ายมาเพื่องานของพี่ต่างหาก
นักพัฒนาจะไปขึ้นศาลใช่ไหม
มันเป็นคำสั่งทางฝ่ายปกครองครับ
สำนักงานเขตทำเรื่องดีๆ บ้าง เพื่อการเปลี่ยนแปลง
นักพัฒนาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ชนะคดี
ฉันมีหลักฐานที่พวกเขา สร้างความเสียหายให้อาคาร
พวกเขาไล่ผู้เช่าออก โดยไม่มีการจ่ายเงินประกัน
ฉันถ่ายรูปทุกอย่างเอาไว้หมด
หวังว่าหลักฐานพวกนี้จะช่วยศาลได้
ชะตากรรมของครอบครัวในตลาด ขึ้นอยู่กับเรื่องนี้แล้วนะ เข้าใจไหม
เราจะใช้หลักฐานที่คุณยายเก็บไว้ครับ
ขอบใจนะ
คุณซนครับ
คะ
ที่นี่เราเก็บเอกสารที่ไม่ใช้แล้ว ไว้ที่ไหนครับ
เอกสารที่ไม่ใช้แล้วเหรอคะ
ที่นั่นอากาศเป็นยังไงบ้างคะ
ที่นี่อากาศดีมากเลยค่ะ
อืม คือว่า
ฉันอยากถามคุณเกี่ยวกับเรื่องนั้นค่ะ
ฉันอยากไปถึงก่อนหน้าสัก 2-3 วัน
อ่า ข่าวดีจังเลย
ได้ค่ะ ฉันจะเช็กตารางของฉัน แล้วติดต่อกลับไป
ดีค่ะ
บาย
- โอ้ - โอ้ ขอโทษทีนะ
ภาษาอังกฤษเธอดีขึ้นนะ
อิจฉาจังเลย
ฉันเรียนทุกวันน่ะ
แล้วกิจการเป็นยังไงบ้าง
ก็เรื่อยๆ น่ะ ร้านตัดเสื้อฉันเป็นร้านเล็กๆ
เดี๋ยวนี้เพราะว่าฉันแก่แล้ว
กว่าฉันจะร้อยเข็มกับด้ายได้ ใช้เวลานานมาก
อย่างนี้ต้องไปเที่ยวต่างประเทศ ก่อนที่พวกเราจะแก่ตัวไปกว่านี้
อย่างอเมริกาเป็นไง
สนุกกับชีวิตให้เต็มที่
เที่ยวเหรอ
อย่ามาหลอกฉันเลย
เธอนี่รู้ทันเร็วจริงๆ
แล้วกิจการเป็นยังไงบ้าง
ทำไมเธอถึงเอาแต่ถามเรื่องนี้ตลอด มันก็เรื่อยๆ น่ะ
วันนี้เป็นอะไรของเธอ เอานี่
วันนี้ฉันเป็นอะไรนะ โอ้
ฮัลโหล
คุณกึมจูเหรอคะ
ฉันอยู่ที่ร้านคาเฟ่ตรงสี่แยกค่ะ
ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ
อกบุน
ยังไงมันก็ไม่เสียค่าใช้จ่ายอยู่แล้ว
เราเจอกันบ่อยๆ ไม่ได้เหรอ
พอทีเถอะ
กึมจูก็อยากเจอเธอเหมือนกัน
จองชิม
ฉันมีความสุขที่ได้มาเจอเธอ เพื่อดื่มกาแฟด้วยกันแบบนี้
พอได้แล้ว ตกลงไหม
ก็ได้
ไปเจอเพื่อนมาสนุกไหมคะ
เรามาถึงแอลเอหลังจาก
บินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกมากว่า 12 ชั่วโมง
นั่นแอลเอสินะ
- เป็นยังไงบ้าง - เป็นยังไงบ้าง
ขอต้อนรับเข้าสู่แอลเอ
เป็นยังไงบ้าง
ค่ะ ฉันมาแล้วค่ะ
เป็นยังไงบ้าง
- ฉันบอกว่าฉันมาแล้วไงคะ - เป็นยังไงบ้าง
คุณอกบุน
ตกใจหมดเลย
ทำอะไรของเธอ
อะไรคะ
อย่าอยู่ๆ โผล่มาแตะตัวฉันแบบนั้นสิ
คุณรู้ว่าฉันมานี่คะ คุณยังถามเลยว่าฉันมาแล้วเหรอ
ฉันได้ยินคุณพูด
ฉันพูดว่า เป็นยังไงบ้าง แปลว่าสบายดีไหม
เรียนภาษาอังกฤษบ้างนะ ยัยโง่
เรียนไปทำไมคะ ไม่มีประโยชน์กับร้านเล็กๆ หรอก
เสื้อแจ็กเกตฉันอยู่ไหนเอ่ย
เป็นไงบ้าง ฉันแก้ทรงสวยใช่ไหม
ก็ไม่เลวค่ะ
ไม่ชอบเหรอ
- ฉันจะได้ฉีกทิ้ง - ชอบสิค่ะ
เท่เหมือน "เป็นยังไงบ้าง" เลย
ขอบคุณมากค่ะ
ด้วยความยินดีจ้ะ
ลาก่อนค่ะ
[นาจองนัม]
ฮัลโหล
ใครพูดครับ
มีใครอยู่ในสายไหมครับ
ฮัลโหล
"นั่นเป็นกระเป๋าเงินหนังที่สวย แต่ราคาแพงเกินไป"
หมายถึงมันราคาแพงค่ะ
ทุกคนเข้าไปร้านเสื้อผ้า แล้วเห็นบางอย่างที่คุณชอบ
เราจะพูดเป็นภาษาอังกฤษว่ายังไงคะ
ผมจะซื้อชิ้นนี้
ดีค่ะ
พระเจ้า ฉันชอบมันมากค่ะ
ดีค่ะ
ผมเอาชิ้นนี้ครับ
เเหม ที่รัก
เอาล่ะ
เรามาพูดว่า "ฉันขอลองตัวนี้ได้ไหม" ดีไหมคะ
"ฉันขอลองตัวนี้ได้ไหม"
แปลว่าคุณสามารถลองใส่มันได้ไหม
"ฉันขอลองตัวนี้ได้ไหม"
พูดตามฉันนะคะ
- "ฉันขอลอง" - "ฉันขอลอง"
- "ตัวนี้ได้ไหม" - "ตัวนี้ได้ไหม"
ดีค่ะ
ไปที่ขั้นต่อไปเลยค่ะ
ถ้าสิ่งที่คุณชอบมีราคาถูกมากล่ะคะ
เราจะพูดว่ายังไง
"ถูกเหมือนขโมยมา"
- "ถูกเหมือนขโมยมา" - "ถูกเหมือนขโมยมา"
มันหมายความว่า ราคาถูกมากจนเหมือนคุณขโมยมา
- โอเค ดีมากค่ะ - อาจารย์คะ
ช่วยพูดช้าๆ หน่อยได้ไหมคะ
ช้าๆ ค่ะ
ช้าๆ ก็ได้ค่ะ
อันนั้นว่าอะไรนะคะ
อะไรคะ
จะพูดว่าอะไรถ้ามันโคตรถูก
โคตรถูกเหรอคะ
เหมือนกับขโมยมาใช่ไหม
"ถูกเหมือนขโมยมา"
พวกเขาสอนภาษาอังกฤษฟรีในหอประชุม ในเมืองหรือในหอสมุดครับ
ชั้นเรียนสำหรับผู้สูงอายุ
คิดว่าฉันไม่เคยไปที่นั่นเหรอ
เพราะที่นั่นไม่ช่วยอะไรเลย ฉันเลยยอมจ่ายเงินแพงๆ เพื่อเรียนที่นี่
คุณยายครับ
ครั้งนี้ผมช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ
มันกระทบกับคนอื่นๆ
ขอโทษด้วยนะครับ
สวัสดี เป็นไงบ้าง
ทำไมวันนี้คุณไม่เข้าเรียน
ขอโทษครับ ผมไม่ได้บอกคุณ
ผมจะไม่เรียนการสนทนาอีกแล้วครับ
ผมจะเรียนด้วยตัวเองครับ
คุณจะหยุดเรียนแล้วเหรอ
อืม คุณได้เรียน หลักสูตรขั้นสูงอยู่แล้ว
สนใจหลักสูตรล่ามพูดพร้อมกันไหมครับ
ไม่ครับ ผมมาเรียนที่นี่ เพราะมีบางอย่างที่ผมอยากทำครับ
ไว้ไปเที่ยวด้วยกันบ้างนะครับ
มีร้านดีๆ อาหารอร่อยๆ แถวที่ทำงานผมหลายร้านเลย
รู้ไหมครับ เจ้าหน้าที่รัฐ แนะนำร้านอาหารที่ดีที่สุดได้
ฟังดูน่าสนใจ ได้ครับ
- ไว้เจอกันครับ - ได้ครับ ติดต่อหากันบ้างนะครับ
นี่พ่อหนุ่ม
มีอะไรครับ
สอนภาษาอังกฤษให้ฉันได้ไหม
ว่าไงนะครับ
ฉันเห็นกับตาตัวเอง ที่เธอคุยกับคนอเมริกันในนั้น
ผมมาที่นี่ เพื่อเรียนภาษาอังกฤษเหมือนกัน
ฉันรู้ว่าเธอ เรียนจบหลักสูตรสูงสุดแล้ว
เธอไม่มีอะไรต้องปรับปรุงแล้ว
แค่นั้นก็สอนฉันได้แล้ว
ทำไมคุณยาย ถึงอยากเรียนภาษาอังกฤษล่ะครับ
เพราะฉันจำเป็นต้องเรียน
ฉันไม่ได้ขอให้สอนฟรีๆ ฉันจะจ่ายเงินให้ด้วย
ข้าราชการให้เงินน้อยใช่ไหม สอนเป็นงานพิเศษเป็นไง
ผมก็อยากเป็นติวเตอร์ให้คุณยายนะครับ แต่ว่า...
แต่อะไร
แต่เพราะเอกสารร้องเรียนเป็นตั้งๆ ของคุณยาย
ผมคงไม่มีเวลามาสอนหรอกครับ
ขอโทษนะครับ
[มาเป็นครูให้ฉันหน่อยเถอะนะ]
คุณเจนนิเฟอร์เหรอครับ
คุณยายครับ
อย่าเอาเอกสารร้องเรียน มาเขียนเล่นสิครับ
แต่ฉันคือเจนนิเฟอร์
อาจารย์ที่สถาบันภาษาอังกฤษ ตั้งชื่อนั้นให้ฉัน
เพราะฉันจำเป็นต้องมี
เธอคิดดูอีกครั้งหรือยัง
เรื่องอะไรครับ
สอนภาษาอังกฤษให้ฉัน
ไปที่สถาบันภาษาอังกฤษสิครับ คุณเจนนิเฟอร์
ฮัลโหล
ฉันเจนนิเฟอร์เอง
เธอตื่นหรือยัง
ใครนะครับ เจนนิเฟอร์เหรอ
ใช่แล้ว เจนนิเฟอร์เอง
คุณยายก็อบลิน
ไม่ใช่ หมายถึงคุณยายอกบุนเหรอครับ
กี่โมงแล้วเนี่ย
แล้วคุณยายได้เบอร์ผมมาได้ยังไง
มันระบุไว้ในที่ติดต่อฉุกเฉิน สำหรับการร้องเรียน
นั่นสำหรับพนักงานครับ
คุณยายโทรหาผมเป็นการส่วนตัวไม่ได้
แล้วคุณยายโทรมาทำไมครับ
จะเรื่องอะไรซะอีก สอนภาษาอังกฤษให้ฉันหน่อยนะ
- ขอโทษนะครับ ผมวางสายนะครับ - แต่ว่า...
แม่งเอ๊ย
เธอกำลังทำอะไร
ร่วงตลอด
เช้านี้อากาศเป็นยังไงบ้าง
เธอมาทำแบบนั้นที่นี่ทำไม
เช้านี้...
เธอฝึกมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เหรอ
ฉันรับไม่ได้จริงๆ
ขอรับคำร้องเรียนยังดีกว่า
เช้านี้อากาศเป็นยังไงบ้าง
คุณยายครับ
คุณยายขัดขวาง การปฏิบัติหน้าที่ของผมนะครับ
แต่ฉันบอกเธอแล้วนี่นา
ผมก็บอกคุณยายไปแล้วว่าผมทำไม่ได้
มารยาทของเธออยู่ที่ไหน
ถ้าผู้อาวุโสขอร้องอย่างน้อยก็ แกล้งทำเป็นคิดทบทวนสักหน่อย
มันถึงจะดูมีมารยาท
แล้วการมาปักหลักอยู่ที่นี่ เป็นมารยาทที่ดีเหรอครับ
เธอสอนฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ
ครับ ไม่ได้ครับ
เข้าใจแล้ว
ฉันได้กลิ่นปัญหาลอยมาแล้ว
งั้นฉันก็ไม่มีทางเลือก
ไม่นะ
- ฉันไปก่อนนะ - กลับดีๆ นะครับคุณยาย
คุณยายจะไปไหนครับ
ยื่นคำร้องเรียนที่ฉันเก็บรวบรวมไว้ ก่อนไปน่ะสิ
คุณยายเก็บรวบรวม คำร้องเรียนไว้เหรอครับ
ดูให้ดี
- ขอร้องล่ะค่ะ - ผมขอร้องล่ะ คุณพัค
[พยัญชนะภาษาอังกฤษสำหรับเด็ก]
ลองเขียนอันนี้ก่อนครับ
ฉันเรียนด้วยตัวเองมาเป็นปีแล้ว
ฉันรู้จักพยัญชนะหมดแล้ว
งั้นเหรอครับ
ถ้าอย่างนั้น
อันนี้ล่ะครับ
คิดว่าฉันไม่รู้จักเหรอ หนังสือไงล่ะ
หนังสือประเภทไหนครับ
พจนานุกรม
ดิก ชัน...
ดิกชัน ดิกชันนารี
เรียกว่าดิกชันนารี แปลว่าพจนานุกรมใช่ไหมล่ะ
นั่นมันแค่พจนานุกรมทั่วไปครับ
แต่นี่คือสารานุกรม
สารานุกรม ภาษาอังกฤษเรียกว่าอะไรครับ
วัน ฮันเดรด ดิกชันนารีเหรอ
อิงไซโคลพีเดีย
อิง อะไรนะ
อิงไซโคลพีเดีย
อิงไซ...
ฉันต้องรู้คำยากขนาดนั้นเลยเหรอ
คำว่า "สารานุกรม" มันเป็นคำศัพท์ที่ยากมาก
และไม่ค่อยใช้เหรอครับ
ก็ใช่ มันเป็นคำศัพท์ธรรมดา
เห็นไหมครับ
"อิงไซโคลพีเดีย" ก็เป็นคำศัพท์พื้นฐาน ในภาษาอังกฤษเหมือนกัน
ถูกต้องไหมครับ
ผมจะเลือกคำศัพท์มาให้ คุณยายต้องจำให้หมดภายในวันพรุ่งนี้
ถ้าคุณยายผ่านการทดสอบ ผมจะสอนภาษาอังกฤษให้
อีโคโลจี
หมายถึงนิเวศวิทยา หมายถึงอะไรนะ
เอโคโลจี
คำบ้าอะไรเนี่ย
เอโคโลจี ละติจูด
แอนโทร
โทรโพโลจี
เอ เอ็น ที เอช อาร์ โอ พี
อาจารย์ การสะกดคำไม่นับใช่ไหม
เขียนเป็นภาษาเกาหลีก็ได้ครับ
นิสัยดีจังเลยพ่อคุณ
แอนโทรโพโลจี
คุณยายได้ 75% ครับ
ทำได้ดีมากครับ
แต่น้อยกว่าที่สัญญากันไว้ที่ 80%
คำว่าอะไรแล้วนะ
น่าเสียดายนะครับ
น่าผิดหวัง
ฉันรู้คำนั้น
อาจารย์ช่วยนับคำนั้นรวมไปด้วย เพื่อให้เป็น 80% ได้ไหม
สัญญาต้องเป็นสัญญาครับ
ขอตัวนะครับ
- ขอโทษครับ - คะ
ห่อกลับบ้านหนึ่งที่ครับ
- หนึ่งที่นะคะ - ครับ
ห่อกลับบ้านหนึ่งที่ค่ะ
ทำไมฉันต้องออกด้วย ฉันจะอยู่
ฟังฉันให้ดี
นี่คือสิ่งที่เธอเรียกว่าผิดกฎหมาย
และเราก็เรียกพวกแกว่าพวกอันธพาล
ฉันไม่ใช่อันธพาล แต่ถ้าฉันเป็น ฉันจะพูดแบบนี้
เธอมีเวลาหนึ่งเดือน
เก็บข้าวของแล้วย้ายออกไปซะ
อีกหนึ่งเดือนฉันจะกลับมา
พวกเราอยู่ที่นี่มา 20 ปี แกจะมาไล่ฉันออกไปไม่ได้ พวกอันธพาล
ฉันบอกว่าฉันไม่ใช่อันธพาล
นี่เป็นการแจ้งให้ทราบครั้งสุดท้ายของเธอแล้ว
หนึ่งเดือน
เจ้าพวกอันธพาล
นี่ รอก่อน
ไอ้หัวล้าน
แกเสร็จฉันแน่
ไอ้หัวล้านเหรอ
เพิ่งเรียกฉันแบบนั้นเหรอ
ฉันมีลูกนะ มาเรียกฉันแบบนั้นได้ยังไง
แกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
เก็บก้นบุหรี่ ที่แกเพิ่งโยนทิ้งขึ้นมา
นี่ หยุดเดี๋ยวนี้
อะไรอีกล่ะ
หันหลังกลับไปแล้วอยู่เฉยๆ
แกคือไอ้โง่ ที่มายืนฉี่ในวันฝนตกใช่ไหม
ผมอยู่บ้านในคืนฝนตก
เพื่อฟังเพลงเศร้าเสมอ
แกหลอกฉันไม่ได้อีกแล้ว
ไม่ต้องห่วง
สำนักงานเขตจะขึ้นศาลกับพวกมัน
ฉันให้หลักฐานพวกเขาไป
ไร้มารยาทจริงๆ
พิซซ่าโดมิโน่ใช่ไหมครับ
ถ้าผมสั่งตอนนี้ใช้เวลานานแค่ไหนครับ
งั้นผมขอสั่งครับ ที่อยู่ผมคืออาคารฮโยซอง
ขอโทษครับ เดี๋ยวผมโทรกลับครับ
[ร้านแก้ทรงเสื้อผ้าโอเค]
ตายแล้ว ใครน่ะ
เธอเองเหรอ
ฉันเดาไม่ออกเลยว่า เธอสองคนเป็นพี่น้องกัน
คุณพัค คุณมีน้องชาย เรียนอยู่ ม.ปลายอยู่เลย
พ่อเมาก็เลยพลาดน่ะครับ
นายนี่
อะไร ก็เรื่องจริง
ไม่ใช่สักหน่อย
เอาล่ะ กินกันเถอะ
- จะทานให้อร่อยครับ - จ้ะ
คุณพัค ลองกินดูบ้างสิ
ครับ
จะทานให้อร่อยครับ
[ร้านแก้ทรงเสื้อผ้าโอเค]
ให้เขาโดดติวสักคืนหนึ่งไม่ได้เหรอ
ทำไมถึงให้เขารีบไปเร็วนัก
ถ้าเขาโดดครั้งหนึ่ง เขาก็จะโดดไปเรื่อยๆ ครับ
เธอนี่เป็นคนตรงจริงๆ
แล้วแต่จะพูดเลย
แต่ทำไมคุณยาย ถึงให้ข้าวเขากินล่ะครับ
ก็เขากินรามยอนแบบไม่ต้ม น่าสงสารจริงๆ
ฉันก็เลยทำอาหารให้เขากิน
เมื่อไหร่ที่ฉันบังเอิญเจอเขา ฉันก็จะชวนเขามากินข้าว
กินข้าวคนเดียวมันเหงาน่ะ
ขอบคุณนะครับ
จันทร์, พุธ, ศุกร์ อาทิตย์ละ 3 ครั้ง โอเคไหมครับ
ที่ไหนก็ได้ แล้วแต่คุณยายสะดวก
เธอหมายความว่ายังไง
ผมไม่รับเงินนะครับ ไม่อย่างนั้นผมไม่สอน
แบบนั้นฉันก็รู้สึกไม่ดีสิ
ขอเป็น
ช่วยทำอาหารเย็น ให้น้องผมกินเป็นบางครั้งแทนนะครับ
งั้นฉันจะเลี้ยงดูเขาอย่างดี ให้กลายเป็นนักมวยปล้ำเลย
- ช่วยเลื่อนขนมออกไปหน่อย - ครับ
วันนี้วันพุธ
มาเริ่มกันเลยเถอะ
ไม่จำเป็นต้องใช้คำยากๆ ครับ
คุณยายสามารถสื่อสารได้ด้วยคำง่ายๆ
งั้นเธอให้ฉันจำคำยากๆ พวกนั้นทำไม
ละติจูด ลองติจูด กับนิเวศวิทยา
อ๋อ คือว่า
งั้น
เรามาเริ่มบทเรียนแรกกันเลยไหมครับ
มาเริ่มกันที่ "คุณเป็นอย่างไรบ้าง"
- คุณเป็นอย่างไรบ้าง - ฉันสบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะ
สบายดีครับ
คุณยายจะพูดกับคนที่เรา ไม่ได้เจอมาสักพักว่ายังไงครับ
"คุณเป็นอย่างไรบ้าง"
คุณเป็นอย่างไรบ้าง
คุณเป็นอย่าง...
- คุณยายครับ - หืม
อย่าเขียนลงไปครับ
แค่พูดตามที่คุณยายได้ยิน นั่นเป็นทางเดียวที่จะพัฒนาขึ้นครับ
ห้ามเขียน
[ร้านจินจู]
นี่เเด่การเรียนครั้งแรกของเรา
มันผิดกฎหมายนะครับ ที่ดื่มเหล้าบนถนนแบบนี้
เดี๋ยวก่อน
ทำไมคุณยายไม่ร้องเรียนเรื่องนี้ครับ
ใช่สิ
ทำไมต้องร้องเรียนตัวเองด้วยล่ะ
เป็นคนที่ไม่ผ่อนปรนเลยนะ
ดื่มแก้วนี้แล้วไปกันเถอะครับ
ถ้าเธออายุ 33 แล้ว ก็มีลูกได้แล้วนี่นา
ทำไมถึงยังไม่แต่งงานอีก
ผมพลาดโอกาสของผมไปแล้วครับ
คุณยายเหมือนคุณยายของผม ที่เสียไปแล้วเลยครับ
คุณยายคงมีหลานๆ อายุรุ่นๆ ผมสินะครับ
ฉันไม่มีหลานหรอก
ขนาดลูกยังไม่มีเลย จะไปมีหลานได้ยังไง
คุณยายอกบุน นี่ค่ะ
กินอันนี้ด้วยสิ
ไม่ต้องเอามาก็ได้
หมดแก้วนี้พวกเราก็ไปแล้ว
ดื่มเหล้าตรงนี้มันผิดกฎหมาย
อะไรนะ ตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่เป็นไรครับ คุณยายดื่มกับผม
- ดื่มด้วยกันสิครับ - ค่ะ
- คุณโตที่ปูซานสินะครับ - ใช่ค่ะ
คุณรู้จักถนนต้นไม้นั่นไหมครับ
ถนนต้นไม้เหรอ
อยู่กลางปูซาน ระหว่างบูจอนกับจอนโพ
ไม่ใช่ครับ ผิดแล้ว
ถนนต้นไม้ไม่ได้อยู่ที่นั่น
งั้นอยู่ที่ไหน
ในเงา
ในเงาของถนนต้นไม้เหรอ
อีมุนเซ
ฉันว่าฉันไปดีกว่า
เขาอายุเท่าไรกันแน่
รู้ไหมว่าขิงมาจากไหน
ขิงเหรอครับ ขิงที่กินน่ะเหรอครับ
ใช่
ไม่ได้อยู่ในหัวเราเหรอครับ
ผิด
งั้นอยู่ที่ไหนครับ
บ้านเกิดของฉัน
คุณเป็นอย่างไรบ้าง
ฉันสบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะ
สบายดีครับ
ฉันจะไปซื้อกาแฟ
ยาวจัง
ใครพูดภาษาเกาหลีโดนดีดหน้าผาก
ภาษาอังกฤษอย่างเดียว เริ่มต้น ณ บัดนี้
พระเจ้าช่วย
อุ๊ปส์ ดูซิว่าใครจะชนะ
โอ้ ไม่นะ
โอ้ คุณยายพลาดโอกาสของคุณยายแล้ว
ผมไม่ต้องดูด้วยซ้ำ
ไม่มีแรงเลย เด็กน้อย เด็กน้อยจ๋า
คราวนี้คุณยายโชคดีไป
โชคเข้าข้างผมแล้ว
เห็นไหม
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
แม่งเอ๊ย
แม่งเอ๊ยเหรอ
มาเลยครับ
- ทำไม - คุณยายพูดภาษาเกาหลี
แม่งเอ๊ย เป็นภาษาเกาหลี
ฉันจะไปซื้อกาแฟที่คาเฟ่
คุณต้องการด้วยไหม
ผมขอกาแฟเย็นครับ
เธอหมายถึงกาแฟเย็นใช่ไหม
นี่ค่ะกาแฟ
- ขอบคุณมากค่ะ - ด้วยความยินดีค่ะ
ตรงเป้าเป๊ะ ครั้งนี้ไม่มีเมตตา
คุณยายบ้าหรือเปล่า
คุณยายพยายามทำให้ผมโกรธใช่ไหม
อะไร อะไรนะ ค่อยๆ พูดสิ
คุณยายตั้งใจใช่ไหม
ฉันไม่เข้าใจ
ผมหมายถึง คุณยายตั้งใจให้โดนผม เพื่อทำให้ผมโกรธใช่ไหม
เธอพูดภาษาเกาหลี เธอพูดแล้ว
- เธอต้องถูกดีด - ไม่ๆ ไม่มีทาง
มานี่เลย
ฉันไม่ต้องการเงินทอน
เก็บเงินทอนไว้เถอะ
เมื่อคุณเจ็บศีรษะ
ฉันปวดหัว
- เมื่อคุณรู้สึกเสียใจ - เมื่อคุณรู้สึกเสียใจ
- ฉันรู้สึกหดหู่ - ฉันรู้สึกหดหู่
คุณพัค
ขอบคุณนะ
เมื่อคุณไม่ได้เจอกันนาน แล้วมาเจอกัน
คุณเป็นอย่างไรบ้าง
เมื่อคุณงานยุ่ง
เดี๋ยวฉันโทรกลับไปหา
เมื่อคุณกล่าวลา
แล้วพบกันใหม่
ไม่มีประโยชน์ ที่จะแค่เรียนอยู่กับโต๊ะ
คุณยายต้องพูดกับเจ้าของภาษาด้วย
จริงเหรอ
ไปพูดกับพวกเขาเป็นภาษาอังกฤษสิครับ
เอาจริงเหรอ
เป็นชั้นเรียนฝึกใช้จริง พูดกับพวกเขาอย่างน้อย 5 นาที
5 นาทีเลยเหรอ
- ฉันชื่ออกบุน นา - ผมเด็กกว่าเป็น 10 ปีเลยมั้ง
อกบุน นา
สวัสดีครับ ผมไรอัน กอสลิ่ง
บ้านเกิดของฉันคือ เมืองซอซาน จังหวัดชุงชอง
ฉันอาศัยอยู่ในตลาดบงวอน
- ตลาดบงวอน - ตลาดบงวอน
คุณมาทำอะไรในบาร์แบบนี้ครับ
- คุณมาทำอะไรในนี้ - เธอน่ารักดีนะ
อืม คุณทำงานอะไรครับ
คุณทำ...
- ยาวไหม - น่ารักจังเลย
- ยาวครับ - คุณน่ารัก
เอาล่ะ ไปลองตรงนั้นบ้าง
คราวนี้ขอ 10 นาที
โอเค
ตอนนี้คนเล็กสุดก็เลยพยายาม เขียนจดหมายจริงๆ บ้าง
เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
เห็นตรงนั้นไหม หนุ่มหล่อตรงนั้นน่ะ
- ครับ - เสื้อแจ็กเก็ตของฉัน สวยมาก
ภาษาอังกฤษไม่ใช่เรื่องยาก
พูดคุยกับพวกเขาแบบเผชิญหน้า ช่วยได้มากจริงๆ
มีเธอคอยอยู่ข้างๆ ด้วย ฉันไม่รู้สึกกลัวเลย
ฉันพูดได้ง่าย พูดได้ตามใจนึก
ขอเบียร์อีกแก้ว
ตอนน้องชายผมยังเด็ก
ผมต้องใช้ชีวิตอยู่ห่างจากบ้าน เพื่อการเรียน
เราเริ่มมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ตอนเขาแตกเนื้อหนุ่มแล้ว
หลังจากผมเรียนจบและ เริ่มไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ
- ไหวไหมครับ - อืม
คุณยายคงดื่มมากเกินไป
ทันที่ที่ผมไปเรียนต่อ แม่ผมก็เสีย
ผมรีบกลับมาร่วมงานศพ
แล้วผมก็กลับไปเรียนอีกครั้ง
ผมไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง
พ่อผมไม่อยากให้ผมต้องกังวล
ท่านก็เลยไม่ได้บอกผม
หลังจากนั้นหนึ่งปี
หลังจากที่ท่านเสียชีวิตไป
ผมก็ได้รู้ความจริง
จริงๆ แล้ว
ผมอยากเป็นสถาปนิก
ผมฝันถึงการออกแบบผลงานชิ้นเอก
แต่ตอนนี้ ก็อย่างที่คุณยายเห็น
ผมเป็นแค่ข้าราชการรัฐ
ที่คอยจัดการ ข้อร้องเรียนเกี่ยวกับอาคาร
เรื่องของเธอเศร้าจังเลย
อะไรครับ
คุณยายเข้าใจทุกอย่างเหรอครับ
คือว่า
แค่ฟังจากน้ำเสียงเธอ ฉันก็บอกได้แล้ว
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้าครับ
ไอ้โง่คนไหนเป็นคนคิดเรื่องนี้ขึ้นมา
ฉันเอง
- ผู้อำนวยการกล่าวชมเชยฉัน - อ๋อ
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้าครับ
ไชโย
วันหยุดนี้คุณไปที่ไหนหรือเปล่าคะ
ไม่ครับ แค่นอนอยู่บ้าน
ใช่ไหมคะ
คนอายุเท่าเราแล้วเป็นโสด การพบปะสังสรรค์ในครอบครัวไม่สนุกเลย
พวกเขาจัดนัดบอดให้ฉันด้วย
ฉันควรไปหรือไม่ควรไปดีคะ
ฉันควรไปไหมคะ
มาถามผมทำไมครับ
แล้วคุณจะเสียใจค่ะ
ไชโย
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้าครับ
เชิญค่ะ
เป็นอย่างไรบ้างครับ
สบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะ
รอก่อนสิ
ช่างเขาเถอะ
ต้องทอดไปกินไปแบบนี้แหละ ถึงจะอร่อยที่สุด
โอ๊ย ร้อนนะ
- ร้อนนะ - อร่อยครับ
แต่ผมไม่ชอบปลาครับ
ใส่ๆ ปากเข้าไปเถอะ เอาสิ
ว้าว
ไม่เคยคิดว่ามันจะอร่อยแบบนี้มาก่อน
อร่อยจังเลย
คุณยาย ขออีกชิ้นหนึ่งครับ
ตอนนี้นายมีรสนิยมแบบผู้ใหญ่แล้ว
คุณยาย ป้อนผมบ้างสิครับ
หยิบกินเองสิ
พระจันทร์ทั้งกลมทั้งดวงใหญ่มากเลย
เป็นพระจันทร์เต็มดวง
อย่าไปขอพรกับพระจันทร์นะครับ
คุณยายครับ
ทำไมถึงเรียนภาษาอังกฤษเหรอครับ
ฉันมีน้องชายอยู่คนหนึ่ง
เราพลัดพรากจากกันตั้งแต่เด็กๆ
ตอนนี้เขาอยู่ที่อเมริกา
เขาพูดภาษาเกาหลีไม่ได้เลย
เขาถูกรับไปเลี้ยงเหรอครับ
ฉันอยากโทรหาเขา แต่เราสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง
ฉันสงสัยว่าเขาเป็นยังไงบ้าง
เจ็บป่วยตรงไหนหรือเปล่า
ลูกๆ ของเขาเป็นยังไงบ้าง
มีหลายเรื่องมากที่ฉันอยากรู้
ฉันถึงได้เรียนภาษาอังกฤษ
ฉันต้องไปห้องน้ำก่อน
[นาจองนัม]
เราจะนั่งดูอยู่เฉยๆ แบบนี้ไม่ได้
มาขอพรจากพระจันทร์กันเถอะ
พี่ครับ
จองนัม
พี่เผามันเอาไว้ให้น้องที่บ้านด้วยนะ
ผมโทรมาจากเกาหลีครับ
คุณใช่น้องชาย ของคุณอกบุนหรือเปล่าครับ
- เกาหลีเหรอ สักครู่นะครับ - ครับ
ฮัลโหล คุณเป็นใครครับ
สวัสดีครับ ผมเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ให้คุณอกบุนครับ
เธอกำลังเรียนภาษาอังกฤษ เพื่อพูดคุยกับคุณ ก็เลย
อกบุนเหรอ ผมขอโทษนะครับ
ผมไม่ต้องการพูดคุยกับเธอ
ผมไม่เคยนึกอยากพูดคุยกับเธอเลย
ผมไม่มีอะไรจะพูดกับเธอ
กรุณาอย่าโทรมาที่นี่อีกนะครับ
และช่วยบอกกับเธอว่า ผมจำเธอไม่ได้
ฮัลโหล
[ยืดอายุขัย 75 วินาที]
การขึ้นบันได
ทำไมถึงลดอายุขัยลงล่ะคะ
[ลดลง 165 วินาที ลดลง 150 วินาที]
ดูเหมือนว่าเราจะติดลูกศรกลับด้านนะ
ช่างมันเถอะ
ไม่มีใครรู้หรอก
[มาเร็วหน่อยจะได้กินมื้อเย็นนะ คุณยายอกบุน]
ทำไม ไม่หิวเหรอ
คุณยายครับ
เราเลิกเรียนภาษาอังกฤษกันเถอะครับ
ตายจริง พูดบ้าอะไรของเธอ
เร็วๆ นี้ผมต้องสอบเลื่อนขั้น ระดับ 7 ด้วยครับ
ผมจะยุ่งมากๆ ทุกวันเลย
เข้าใจแล้ว
เอาเป็นหนึ่งหรือสองครั้ง ต่ออาทิตย์ได้ไหม
แล้วก็ให้ฉันจ่ายค่าเรียน
เธอยืนกรานว่าจะไม่เอาค่าจ้าง แต่ฉันก็รู้สึกผิดที่ไม่ได้จ่ายเงินให้เธอ
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
เป็นอย่างไรบ้าง
ผมกลับก่อนดีกว่าครับ ขอโทษนะครับ
อกบุน
เป็นยังไงบ้าง
เธอต้องเป็นเพื่อนของคุณแน่ๆ เลยนะคะ
คนที่คุณพูดถึงทุกวันใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ
เพื่อนสนิทของฉัน
ใช่แล้ว เพื่อนสนิท
ฉันขอโทษนะที่ฉันเป็นแบบนี้
อย่าพูดแบบนั้นเลย
ถ้าเธอรู้สึกผิด ก็รีบหายไวๆ แล้วกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง
ความทรงจำของฉันมาๆ หายๆ ฉันไม่ค่อยสบาย
จำอันนี้ได้ไหม
ได้สิ ฉันจะลืมได้ยังไง
ตายจริง จองชิม
ทำไมอยู่ๆ เธอก็ป่วยขึ้นมา
ฉันต่างหากที่ไม่สบาย เธอร้องไห้ทำไม
อย่าร้องเลยนะ
เธอยังเอาแต่ร้องห่มร้องไห้ เหมือนเมื่อก่อนเลยนะ
คุณยายคะ
คุณยายจองชิม
ตอนนี้คุณยายลำบากมากค่ะ
ภายในไม่กี่เดือน อาการคุณยายทรุดลงเร็วมาก
คุณยายอาจจำไม่ได้ แม้แต่ชื่อของตัวเอง
ฉันเลยอยากขอถามว่า
คุณยายอกบุนพอจะช่วยได้ไหมคะ
มันยากเกินไปไหมคะ
หรือคุณยายช่วยทำมัน เพื่อคุณยายจองชิมได้ไหมคะ
มันเป็นความปรารถนาครั้งสุดท้าย ของเพื่อนสนิทคุณยาย
อยู่โรงเรียนอะไร
ฉันสาบานได้ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ คุณตำรวจ ฉันพูดจริงๆ
ถ้าคุณสับสน คุณควรดูบัตรประชาชนของเขาสิครับ
ฉันดูแล้วค่ะคุณตำรวจ ตอนแรกพวกเขามากัน 3 คน
แล้วอยู่ๆ ก็กลายเป็น 4 คน
ฉันยุ่งวุ่นวายดูร้านอยู่คนเดียว ไม่มีผู้ช่วย
- คุณครับ - คะ
ยังไงก็แล้วแต่ คุณขายเบียร์ ให้กับผู้เยาว์ใช่ไหมครับ
- ไปสถานีตำรวจกันครับ - ไม่ยุติธรรมเลย
- ยายใช่ไหม - อะไร
ยายรายงานว่าฉันขายเบียร์ ให้กับผู้เยาว์ใช่ไหม
เป็นไปไม่ได้ ทำไมฉันต้องทำอะไรแบบนั้นด้วย
จะมีใครหน้าไหนในตลาดนี้ทำเรื่อง แบบนั้นกันล่ะ ถ้าไม่ใช่ยาย
- ว่าไงนะ เธอคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหน - ไปกันเถอะครับ
ยัยแก่บ้า
คอยสอดส่องไปทั่ว แล้วหาเรื่องไปรายงานเป็นประจำ
ขึ้นรถได้แล้วครับ
- ขึ้นรถครับ - ยาย ยายต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
- ถอยไปครับคุณยาย - เดี๋ยวก่อน
พี่ เดี๋ยวนี้ไม่ไปสอนภาษาอังกฤษ ให้คุณยายแล้วเหรอ
ใช่
มีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อย
มีร้านอาหารมาเปิดใหม่
ต่อไปไปซื้อข้าวเย็นที่นั่นนะ
เอาเอกสารมาหรือเปล่าคะ
ฉันขอรับไว้นะคะ
เยี่ยมเลยค่ะ
[พัคมินแจ]
เฮ้อ
ดูพวกเขาสิ
เจ้าหน้าที่ไม่ควรทำผิดกฎหมายซะเอง มาสูบบุหรี่อยู่ตรงนี้
ฉันอยู่เฉยๆ มานานเกินไปแล้ว เจ้าโง่พวกนั้นนี่จริงๆ เลย
ผมได้ยินมาจากสำนักงานใหญ่ว่า บริษัทก่อสร้างเยริมฟ้องแผนกคุณ
ถ้าคุณถูกตำหนิขึ้นมาล่ะ
ถูกจัดฉากขึ้นมาทั้งนั้นแหละ
เราจะแพ้คดีและยุติข้อร้องเรียน ของชาวบ้านในตลาด
เราจะได้สามารถพูดได้ว่า เราทำดีที่สุดแล้ว
จากนั้นเยริมก็เข้ามาพัฒนามันขึ้นใหม่ ได้ประโยชน์ด้วยกันทั้งสองฝ่าย
คุณพูดเรื่องอะไรอยู่
หมายความว่ายังไงเรื่องจัดฉาก
ผมกำลังพูดถึง ไพ่ที่จัดฉากขึ้นมาจริงๆ ครับ
ฉันได้ยินคุณกำลังพูดถึง เรื่องการพัฒนาตลาดของเราขึ้นใหม่
คุณหมายความว่ายังไงกันแน่
ถ้าคุณยายได้ยินทุกอย่างแล้ว
เราไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่านักพัฒนา สร้างความเสียหายให้กับอาคารครับ
เราต้องจ่ายเงินไปเยอะมากกับคดีนี้ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าเราต้องแพ้คดี
เห็นใจพวกเราด้วยเถอะครับ คุณยาย
คิดว่าจะหลอกฉันได้เหรอ
หยุดสักทีเถอะครับ พวกเขาเป็น เจ้าของมัน พวกเขาจะทำอะไรก็ได้
เอาหลักฐานที่ฉันให้ไปคืนมา
อะไรนะคะ
หลักฐานที่ฉันบอกให้เอาไปใช้ ในการพิจารณาคดี
พวกภาพถ่ายที่นักพัฒนา กำลังเอากรดราดอาคารยังไงล่ะ
ดูที่โต๊ะของคุณพัคสิ
ฉันคิดว่ามันถูกทำลายหมดแล้วนะคะ
ทำลายเหรอ กำจัดไปหมดแล้วเหรอ
ใช่ค่ะ
เธอทำเหรอ
คือว่าก็ไม่เชิงค่ะ
ไปตามคุณพัคมาหาฉันเดี๋ยวนี้
ผมเกือบจะถึงแล้วครับ
- คุณหมายความว่ายังไงครับ - ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
ถูกทำลายไปหมดแล้วเหรอครับ
คุณพัคอยู่ที่ไหน
คุณบอกว่ามันไม่ใช้แล้วนี่คะ
ผมหมายถึง ให้เอาไปเก็บไว้ในห้องเก็บเอกสาร
เธอกล้าโกหกฉันเหรอ
มันเป็นกระบวนการของฝ่ายบริหาร ผมไม่มีทางเลือกครับ
แต่ไม่ต้องห่วง เรื่องร้านของคุณยายนะครับ
เฉพาะร้านที่อยู่ฝั่งตรงข้าม กับร้านคุณยายจะถูกปรับปรุงใหม่ครับ
คิดว่าฉันเก็บรวบรวมหลักฐานพวกนั้น มาเป็นปีๆ เพื่อตัวฉันเองเหรอ
แม่สาวร้านขายหมู ต้องทำงานหาเลี้ยงแม่ตัวเองคนเดียว
ต้องตื่นขึ้นมาทำงานตั้งแต่เช้ามืด โดยไม่มีวันหยุด
ถ้าเธอถูกไล่ออกไป แล้วเธอจะทำยังไง
คุณยายอกบุน
ไม่มีใครสนใจหรอกครับว่าคุณยาย คอยสอดส่องรายงานมาเพื่อพวกเขา
เป็นห่วงตัวเองเถอะครับ ไม่มีใครขอบคุณคุณยายเรื่องนั้นหรอก
ฉันไม่ได้ทำเพื่อต้องการคำขอบคุณ
มันเป็นที่ที่ฉันอยู่ และพวกเขาเป็นเพื่อนบ้านของฉัน
เธอโกหกฉันได้ยังไง
ผมไม่ได้ตั้งใจครับ แต่ผมก็โกหกคุณยายนั่นแหละ
ผมขอโทษครับ
ขอโทษเหรอ เพราะแบบนั้น เธอถึงสอนภาษาอังกฤษให้ฉันใช่ไหม
ใช่ครับ
ผมตั้งใจทำเพื่อลบล้างความผิด
ผมรู้สึกผิดกับคุณยาย
ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
คุณยายไม่จำเป็นต้องเรียนภาษาอังกฤษแล้วครับ
ผมโทรหาน้องชายคุณยาย
เขาไม่ต้องการคุยกับคุณยาย
หรือว่าเจอหน้ากันครับ
เขาไม่ต้องการแม้แต่จะจดจำคุณยาย แล้วเขาก็ไม่จำด้วย
ดังนั้นคุณยายไม่ต้องดิ้นรน เพื่อเรียนภาษาอังกฤษแล้วครับ
โกหก
- คุณยาย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ - เป็นอะไรไหมครับ
- คุณยายคะ - เป็นอะไรไหมครับ
[ปิดชั่วคราว]
ไปไหนของคุณยายนะ
นายเพิ่งสูบบุหรี่มาเหรอ
- นี่ - อะไร
ผมเครียด พี่ช่วยปล่อยๆ ไปบ้างไม่ได้เหรอ
เป็นอะไรของนาย
พี่ต่างหากเป็นอะไร ทำตัวเป็นตาแก่ไปได้
ฉันเป็นผู้ปกครองของนายนะ
ใช่ พี่เป็นผู้ปกครองของผม
พี่เลยละทิ้งความฝัน เพื่อมาส่งเสียเลี้ยงดูผม
มีปัญหากับฉันใช่ไหม
นี่ พัคยองแจ
พี่รู้ไหมทำไมคุณยาย ถึงไปแทรกแซงชีวิตของทุกคน
เพราะว่าคุณยายเหงาครับ
คุณยายใช้ชีวิตทั้งชีวิตโดยลำพัง ไม่มีครอบครัวที่ไหน
พี่ทำแบบนั้นกับคุณยายได้ยังไง
[นาอกบุน]
[การลงทะเบียนร้องเรียน]
เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณ คุณ
คุณปิดร้านที่เปิดมาตั้งแต่สมัยพ่อแม่ของฉัน ภายในเดือนเดียวได้ยังไง
ได้โปรดฟังฉันหน่อยนะคะ
ผมถึงบอกให้คุณขายร้านให้เรา ตั้งแต่ก่อนหน้านี้
ผมถึงขั้นส่งรายงานไป เพื่อให้คุณปิดร้าน
ฝีมือพวกคุณเหรอ
ทำไมไม่ร่วมมือให้เร็วกว่านี้ล่ะ
แก ไอ้สารเลว
แก
พระเจ้าช่วย เป็นอะไรไหม
ไม่นะ หยุดได้แล้ว
บอกให้พวกเด็กๆ ทำลายที่นี่ให้หมด
ทุกคนหยุดได้แล้วครับ
คุณเป็นใครไม่ทราบ
ผมมาจากสำนักงานเขตครับ
ยินดีที่ได้พบครับ
ผมพยายามจัดการเรื่องนี้เอง โดยไม่ต้องรบกวนคุณ
ผมเป็นพนักงานประจำ ของเยริม คอนสตรักชันครับ
อะไรคือการสนับสนุนภายนอก
เราคอยสนับสนุนเรื่องต่างๆ ภายนอกยังไงล่ะครับ
เธออยู่ในสถานที่ส่วนบุคคล อย่างผิดกฎหมาย
ฉันเปล่านะคะ
มันเป็นร้านของฉันค่ะ ร้านของฉัน
เธอไม่ได้เป็นเจ้าของมันครับ
ผิดแล้วครับ
คดีนี้ยังอยู่ในระหว่างการฟ้องร้อง
การขัดขวางธุรกิจแบบนี้ถือว่าผิดกฎหมาย
ถึงแม้ว่าอสังหาริมทรัพย์แห่งนี้ จะเป็นของคุณก็ตาม
- ใช่ค่ะ - ใช่
ฟ้องร้องงั้นเหรอ
เรื่องฟ้องร้องเป็นความคิดของนาย ตั้งแต่ต้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ผมบอกว่ามีวิธี แต่ผมไม่ได้บอกให้ทำมัน
เจ้าโง่
ถ้านายทำแบบนี้ ผู้อำนวยการจะเสียหาย
นั่นไม่เกี่ยวกับผมครับ
ขอโทษครับ
ทำตัวให้สมเป็นข้าราชการพลเรือนหน่อย
ข้อบัญญัติของเราคืออะไร
อยู่เฉยๆ ไม่แยแส ถ้านายอยู่เฉยๆ เรื่องก็ไม่เกิดแล้ว
ตอนนี้ผมก็ยังอยู่เฉยๆ ของผมอยู่นี่ครับ
[ห้ามบังคับให้ย้ายออกเด็ดขาด สำนักงานเขต]
[ผู้บุกรุกจะถูกพิพากษา...]
ขอบคุณมากเลยนะคะ
- ขึ้นเป็นผู้อำนวยการคนต่อไปเลยนะคะ - ไม่ขนาดนั้นครับ
ดูแลตัวเองนะครับ
ขอบคุณมากๆ นะคะ
- ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ - ไม่เอาน่า
ดูแลตัวเองนะครับ
[ปิดชั่วคราว]
เป็นอย่างไรบ้าง
เป็นอย่างไงบ้างจองชิม
เธอกัดฟันตัวเอง จนฟันหลุดหมดปากเลย
ลุกขึ้นมาได้แล้วจองชิม
เธอบอกว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ไปนานๆ แล้วพาพวกมันมาคุกเข่าขอโทษให้ได้
เธอช่วยฉันจากความตาย
เธอต้องสุขภาพแข็งแรงสิ
ตอนนี้คุณยายจำฉันไม่ได้แล้วค่ะ
เธอลืมเรื่องทั้งหมดนั่นไปได้ยังไง
เมื่อไม่กี่วันก่อน คุณยายอาการดีขึ้นอยู่ช่วงหนึ่ง
ท่านเขียนจดหมายนี้ให้คุณยายค่ะ
สวัสดีครับคุณยาย
คุณยายนาอกบุนใช่ไหมครับ
ค่ะ ฉันเอง คุณเป็นใครคะ
คุณจะพรวดพราดเข้ามาในนี้ไม่ได้ ฉันยังไม่ได้บอกอะไรท่านเลย
ผมถึงได้เข้ามาไงครับ ผมเข้ามาเพื่อของร้องท่านด้วยตัวเอง
ไม่ได้ค่ะ เรายังไม่ได้คุยเรื่องนี้กันเลย
ไม่เอาน่าคุณกึมจู ทุกอย่างถูกตัดสินใจไปหมดแล้ว
เราต้องผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้ครับ
ใช่ค่ะ แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้
- ฟังนะ - เชิญกลับไปเถอะค่ะ
พวกคุณคุยเรื่องอะไรกันอยู่
ไม่มีอะไรค่ะคุณยาย...
สวัดดีครับคุณยาย
ผมนักข่าวชเวฮยอนอุค จากหนังสือพิมพ์ยุติธรรมครับ
แต่ผมมาในฐานะของสมาชิกสัมพันธมิตร เฮชอาร์ 121 ไม่ใช่ในฐานะนักข่าวครับ
ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มสิทธิมนุษยชน ที่ต้องการบ้านในสหรัฐฯ
เพื่อให้ผ่านมติ 121
มติ 121 เป็นเรื่องเกี่ยวกับ การกระทำผิดของคนญี่ปุ่น
นักข่าวชเว
ให้เวลาคุณยายหน่อยเถอะค่ะ
ให้เขาพูดเถอะ
ฉันจะไม่หลบซ่อนอีกต่อไปแล้ว
จินจู
- จินจู - มีอะไร
- ข่าวนี่ เห็นข่าวนี่หรือยัง - ข่าวอะไร
คุณยาย [หญิงบำเรอ การไต่สวนที่กำลังจัดขึ้น]
ฉันชื่อนาอกบุนค่ะ
- ในปี 1943 ตอนที่ฉันอายุสิบสาม... - คุณรู้เรื่องนี้ไหมคุณพัค
[ยองแจ]
แม่
ฉันตั้งใจจะปิดบังมันไว้ จนถึงวันที่ฉันตาย
ฉันสัญญากับแม่ไว้แล้ว
แต่ฉันรักษาสัญญาไม่ได้อีกแล้ว
ไม่ใช่ ฉันจะไม่รักษาสัญญาแล้ว
ยิ่งกว่าแม่ จองชิม...
ยิ่งกว่าจองชิม
ฉันสำคัญยิ่งกว่า
แม่
ทำไมแม่ถึงทำแบบนั้น
ทำไมแม่ถึงโทษฉัน
กลัวว่าฉันจะจับลูกชายของแม่กลับมา
แม่เอาแต่ปิดปากเงียบ
ฉันจะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้ยังไง ในเมื่อครอบครัวของฉันทอดทิ้งฉัน
"ลูกที่น่าสงสารของแม่ เจ็บปวดมากสินะ"
แค่นั้นเองที่ฉันต้องการ
แค่พูดสักครั้ง
แม่
กินอะไรหรือยัง
ฉันไม่อยู่สองสามวัน เลยไม่มีอาหาร
- เดี๋ยวทำอะไรให้กิน รอตรงนี้ก่อน - คุณยายครับ ผมขอโทษ
ก่อนอื่นผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ
เธอมาขอโทษเรื่องอะไร
ผมขอโทษครับ
ขอโทษจริงๆ
มันเป็นความทรงจำที่ฉันอยากลืม
แต่ฉันก็ไม่ได้โยนมันทิ้งไป
ถ้าฉันลืม ฉันก็จะเป็นคนแพ้
ฉันไม่ได้เอาให้ใครดู มากว่า 60 ปีแล้ว
การเอามันมาให้เธอดู
ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
จองชิม
เธอช่วยชีวิตฉัน
ตาฉันแล้ว
ฉันรอนานแล้ว
กูยังไม่เสร็จเลย
ยังไม่เสร็จโว๊ย
ช่วยฉันด้วยค่ะ
จะวาดสวยๆ เลย
วาดธงอาทิตย์อุทัยไปเลยครับ
หยุดเถอะค่ะ
หุบปาก
อกบุน
อกบุน ฟื้นสิ อกบุน
ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตาย
ฉันเลือกที่จะตายไม่ได้เหรอ
ฉันไม่สามารถจบชีวิตของตัวเองได้เหรอ
ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อยังไงถ้าไม่มีเธอ
ทำไมฉันทำเหมือนเธอไม่ได้
ฉันจะทำให้เธอผืนหนึ่งด้วย
- จริงเหรอ - อืม
มาเช็ดน้ำตาของเราออกไปด้วยผ้าผืนนี้ แล้วร่าเริงขึ้นกันเถอะ
ตกลงไหม
สัญญานะ
จองชิม
เธอไปทั่วทุกหนทุกแห่ง เพื่อเป็นพยานว่าเกิดอะไรขึ้น
ครั้งหนึ่ง เธอไปที่นาโกย่า
ล่ามบอกว่าพวกเราคลานเข้าไป
เพราะเราอยากกินข้าว
เขาแปลมันผิดทั้งหมด
หลังจากนั้น จองชิม เรียนภาษาอังกฤษอย่างบ้าคลั่ง
เธออยากบอกให้ทั้งโลกได้รู้ว่า พวกเราต้องเจอกับอะไรมาบ้าง
จองชิมเขียนเรื่องนั้นเพื่อการไต่สวน
แต่ไม่กี่ปีที่ผ่านมา
จองชิมเริ่มสูญเสียความทรงจำของเธอ
ฉันคิดว่าฉันรู้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ว่าวันหนึ่งฉันต้องทำหน้าที่นี้แทน
ฉันถึงได้เรียนภาษาอังกฤษ
คุณพัค
คุณช่วยฉันเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม
เดี๋ยวก่อนจินจู
จินจู
ทำไมต้องหลบหน้าฉันด้วย
ฉันเปล่านะ
เห็นไหม
เธอหลบตาฉัน
ไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉัน เพราะอดีตที่ขมขื่นของฉันใช่ไหม
บ้าไปแล้ว
เธอแกล้งทำเป็นไม่เห็นฉัน
เพราะฉันเจ็บค่ะ
ฉันเจ็บ
ฉันไม่สบายเพราะฉันเจ็บมาก
รู้ไหม สองสามวันนี้ฉันโมโหยายแค่ไหน
เราเป็นเพื่อนกันมาเป็นปีๆ
แต่ว่า
ยายไม่เคยบอกอะไรฉันเลย
ถ้ายายบอกฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยยาย
ยายไม่เชื่อใจฉันเหรอ
ฉันดูเหมือนคนงี่เง่า ที่ไม่เข้าใจยายเหรอคะ
ไม่ใช่นะ
เธอเป็นเพื่อนรักของฉัน
แล้วทำไมคุณยายถึงไม่เล่าล่ะคะ
ที่ผ่าน คุณยายคงเจ็บปวดมาก
ยายสะดุ้ง เวลาที่มีคนมาแตะเนื้อต้องตัว
เพราะแบบนั้นใช่ไหม
ฉันไม่เคยรู้เลย
ฉันขอโทษ
ขอโทษจริงๆ
ยายทำแบบนี้ได้ยังไง
ทำไมยายไม่บอกฉัน
ต้องใช้เวลาปีแล้วปีเล่าเพียงลำพัง
คงลำบากมากสินะคะ
คงเจ็บปวดมากสินะคะ
เพื่อนรักที่น่าสงสารของฉัน
คุณยายพร้อมไหมครับ ผมพร้อมแล้วครับ
จะถ่ายรูปคุณยายแล้วนะครับ
ยิ้มด้วยครับ
ไม่ยิ้มเหรอครับ
ผมถ่ายแล้วนะครับ
ภาพสวยนะครับ
ฉันมาที่นี่เพื่อเล่าความจริง
เมื่อทหารญี่ปุ่นก่อนายกรัฐมนตรี
เอ่อ ก่ออาชญากรรม
ก่ออาชญากรรม
ต่อมนุษยชาติ
ฉันยืนอยู่ที่นี่ในนามของพวกเขา
ที่จะแบกภาระอันหนักอึ้งของประวัติศาสตร์
นี่อะไร
[คุณยายอกบุน ฉันไม่รู้อะไรเลย ฉันเอาแต่เกลียดยาย ฉันขอโทษค่ะ]
[เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ, ฮเยจอง รับเงินนี่เพื่อใช้ในการเดินทางนะคะ]
ของขวัญสำหรับการเดินทาง ไปสหรัฐฯ ของยาย
ส่วนนี่เป็นซุปสมุนไพรจากร้านปลาดิบ
ส่วนนี่เป็นยาจากร้านอาหารแห้ง
ส่วนนี่เป็นชุดชั้นในจากร้านบะหมี่
อะไรนะ
ทั้งหมดเป็นของยาย ทำไมไม่ให้ฉันจัดการ
ดูนี่สิ
นั่นอะไรครับคุณยาย
ฉันตัดให้เธอใส่ในการสัมภาษณ์ของเธอ
คุณยายตัดเองเหรอครับ
สมัยฉันสาวๆ ฉันอยากเปิดร้านตัดเย็บเสื้อผ้า
ว้าว
ถอดตัวนั้นออกแล้วลองใส่ดูสิ
ไม่ใช่ผ้าใยผสมนะ ทำจากขนสัตว์ 100%
เนื้อผ้าที่ดีที่สุด
เป็นยังไงบ้างครับ
เหมาะกับเธอสุดๆ เลย
- จริงเหรอครับ - จ้ะ
คุณกึมจา
คะ คุณยาย
แอลเออยู่ไกลจากที่นี่แค่ไหนเหรอ
ลอสแอนเจลิสเหรอคะ
ไม่ใช่ แอลเอ
ค่ะ แอลเอ
ถ้าขึ้นเครื่องบินก็ประมาณ 4-5 ชั่วโมงค่ะ
ทำไมคะ คุณยายรู้จักใครที่นั่นเหรอคะ
เปล่า แค่อยากรู้น่ะ
คุณจะย้ายไปที่ไหนก็ได้ใช่ไหม ถ้าคุณได้เลื่อนขั้นเป็นระดับ 7
แล้วเงินเดือนล่ะได้เท่าไหร่
ยังไม่ได้ตัดสินใจครับ ผมต้องผ่านการสัมภาษณ์ก่อน
ฉันรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันพบคุณแล้ว
ว่าคุณจะอยู่ที่นี่ไม่นานหรอกค่ะ
ฉันก็เลยไม่เปิดใจให้คุณ
ถ้าฉันทำ คุณจะต้องล้มเลิกการสอบ เลื่อนขั้นระดับ 7 แน่
ยกโทษให้ฉันด้วยนะคะที่ทำตัวเย็นชา เพื่ออนาคตของคุณค่ะ
ทำไมอยู่ๆ ถึงพูดออกมาล่ะครับ
แค่คิดว่าฉันสมควรพูดออกไปน่ะค่ะ
ข่าวสั้นทันเหตุการณ์ค่ะ
การไต่สวนหญิงบำเรอ ที่ควรจัดขึ้นที่กรุงวอชิงตัน
มีความเสี่ยงที่จะถูกยกเลิก
ชาวญี่ปุ่นได้ตั้งคำถาม ถึงคุณสมบัติของพยาน
คุณยายนาอกบุนเป็นหนึ่งในพยาน ที่พวกเขาตั้งคำถาม
และผู้คนมีความกังวลมากขึ้น
ไอ้พวกสารเลว
พวกเขาต้องทำแบบนี้อยู่แล้ว
ฉันรู้ว่าพวกเขาต้องทำแบบนี้
นี่เป็นความผิดพลาดของเราเอง
เราควรเตรียมการทุกอย่างให้พร้อม
ผมจะลองหารือกับคุณไมเคิล ลี ที่สภาคองเกรสดู
คุณยาย เกิดอะไรขึ้นครับ
จองชิมบอกให้ฉันสมัคร เป็นร้อยๆ ครั้งแล้ว
เพราะฉันไม่สมัคร ก็เลยมีปัญหา
สมัครอะไรครับ
ขั้นตอนตรวจสอบสำหรับหญิงบำเรอ
ฉันอยากปิดบังเอาไว้ ก็เลยไม่ทำ
เลยไม่มีข้อพิสูจน์ว่าฉันเป็นหญิงบำเรอ
ในเมื่อประเทศฉัน ไม่สามารถพิสูจน์มันได้
พวกเขาบอกว่าฉันเข้าร่วมเป็นพยาน เพื่อการไต่สวนไม่ได้
บ้าไปแล้ว
ฉันทำทุกอย่างพัง เพราะศักดิ์ศรีบ้าๆ ของฉัน
ทุกคนฟังให้ดี
- นี่ไม่เหมือนเขาเลย - ผมต้องการความช่วยเหลือของพวกคุณ
ได้โปรดช่วยคุณยายนาอกบุนด้วยครับ
กรุณาเซ็นชื่อในคำร้องด้วยค่ะ
ตรงนี้ด้วยครับ ช่วยเขียนว่า ช่วยคุณยายนาอกบุน
นี่เป็นคำร้องเพื่อการไต่สวนครับ
คุณช่วยลงชื่อเพื่อช่วยตรวจสอบ ผู้ตกเป็นเหยื่อของหญิงบำเรอได้ไหมครับ
สวัสดีค่ะ รบกวนอ่านด้วยนะคะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
รบกวนอ่านด้วยนะคะ
ผู้อำนวยการครับ
มีเรื่องอะไรอีก
ทำไมมาอยู่ที่นี่ ในชั่วโมงทำงานล่ะครับ
อะไร
ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งในหน้าที่ของฉัน
ฉันไม่เซ็น เลิกกวนฉันสักที
แต่มันเป็นผลดีกับตัวท่านเองนะครับ
การตรวจสอบคุณยายนาอกบุน ในฐานะหญิงบำเรอเป็นปัญหาระดับชาติ
มันจะได้รับการอนุมัติในที่สุด
คำถามคือ ใครจะเป็นคนทำมัน
สภาคองเกรส นายกเทศมนตรีกรุงโซล รัฐมนตรีกระทรวงความเสมอภาพทางเพศ
พวกเขาทั้งหมดต้องการแก้ปัญหานี้ และเป็นที่กล่าวถึง
ผู้อำนวยการครับ
ท่านสามารถผ่านมันได้ และเป็นดาวเด่นของเรื่องนี้เลยนะครับ
ไม่เลวเลยใช่ไหมครับ
คุณจะมองข้าม โอกาสพลิกชีวิตคุณเหรอครับ
[นายกเทศมนตรีกรุงโซล]
[รัฐมนตรีกระทรวงความเสมอภาพทางเพศ]
[นายทำได้อยู่แล้ว]
ผมเห็นแล้วคุณเป็นข้าราชการระดับ 9
คุณผ่านการสอบเลื่อนขั้น ระดับ 7 ใช่ไหม
ใช่ครับ
คุณมีแค่น้องชาย ที่กำลังเรียนอยู่มัธยมปลายใช่ไหม
ใช่ครับ ผมมีแค่น้องชายคนเดียว
ไม่ใช่ครับ
มีอีกคนหนึ่งครับ
[ระดับ 7 การสัมภาษณ์รอบที่สอง]
[ญี่ปุ่นปฏิเสธการรับรองหญิงบำเรอ ของนาอกบุน]
[ญี่ปุ่นต้องการหลักฐานทางวัตถุ]
เราต้องการความยุติธรรม
จองชิม
ฉันทำได้ใช่ไหม
คุณยายคะ นี่ค่ะ
ตอนนี้เราจะเริ่มการพิจารณาคดี เพื่อนำมาสู่การลงมติเพื่อการขอโทษ
สำหรับการเป็นทาสกามของทหารญี่ปุ่น
ซึ่งเป็นที่รู้จักกัน ทั่วทั้งโลกว่า "หญิงบำเรอ"
ทหารญี่ปุ่นเป็นสิบๆ คน ยืนต่อคิวอยู่หน้าห้อง
ทุกๆ วัน
มันเป็นความหวาดกลัวแบบเดิมๆ
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันคิดว่า
ถ้าฉันดูน่าเกลียด
ผู้ชายคงไม่ต้องการฉันอีกต่อไป
ฉันเลยกล้อนผมฉันทั้งหัว
เธอกล้อนผมของเธอออกทั้งหมด
แต่มันทำให้ฉันเป็นแค่วัตถุ ของความอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น
รัฐบาลญี่ปุ่นยืนยันว่า
หญิงบำเรอได้รับคัดเลือก โดยสมัครใจจากพลเรือน
คุณอาจเลือกที่จะทำงานเป็นหญิงบำเรอ
เพื่อเงินใช่ไหม
คำถามโง่ๆ
ความฝันของฉันคือการเป็นแม่ชี
ทำไมฉันต้องไล่ตามเส้นทาง การค้าประเวณี
ตามเอกสารที่ยื่นโดยประเทศญี่ปุ่น พวกเขากล่าวว่าในเวลานั้น
หญิงบำเรอได้รับการปฏิบัติ ดีกว่าเจ้าหน้าที่ทหารญี่ปุ่น
ไร้สาระ
พวกเขาคิดว่าฉันต่ำกว่าสุนัขเสียอีก
พวกเขาทุบตีฉัน ขังฉันไว้
และเงินน้อยนิดที่พวกเขาให้เรา
พวกเขายังโกงมันไปจากเรา ภายใต้ข้ออ้างข้อใดข้อหนึ่ง
โอ้ มิเชล
เราจะพิจารณากันต่อ
ต่อไปจะเป็นการซักพยานหลักฐาน ของคุณนาอกบุน
การให้การของคุณจะเริ่มแล้วค่ะ
- พร้อมไหมคะ - พร้อมไหมคะ
ท่านครับ ผมขอพูดครับ
ตามความเข้าใจของผม สถานะของคุณนาอกบุน
ในฐานะของหญิงบำเรอ ยังไม่ได้รับการยืนยัน
ผมต้องการเพิ่มข้อสงสัย
เกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของหลักฐาน
ที่ถูกโยนเข้าด้วยกัน เพียงในเวลาไม่กี่วัน
เราควรเดินหน้าและฟังคำให้การก่อน
จากนั้นศาลจะตัดสินใจ
เพื่อเป็นประโยชน์ อย่างทางการของเอกสาร
ท่านครับ ผมขอพูดครับ
เราไม่สามารถยอมรับเอกสาร ที่ไม่มีหลักฐานชัดเจนได้
นาอกบุน คุณไม่ใช่หญิงบำเรอ
คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเป็นพยาน
เราไม่ต้องการคำให้การเท็จของคุณ
นาอกบุน
คุณจะเป็นพยานไหม
ค่ะ
ฉันพูดได้
คุณพร้อมไหม
ใช่ เธอพูดได้
เป็นอย่างไรบ้าง
ฉันสบายดี
- เป็นอย่างไรบ้าง คุณอกบุน - เข้าไม่ได้ครับ
ถอยออกไปครับ
ฉันสบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะ
ขอโทษค่ะ เขาเป็นสมาชิกของเรา โอเคไหมคะ
พวกทหารญี่ปุ่น
แกะสลักลายพวกนี้
บนตัวฉันด้วยมีด
นี่คือรอยแผลเป็นและลายเส้น ที่พวกทหารญี่ปุ่น
แกะสลักมันไว้บนตัวฉันด้วยมีด
ร่างกายฉัน เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นพวกนั้น
ทุกครั้งที่ฉันเห็นรอยแผลเป็นพวกนี้
ความทรงจำในขุมนรก ก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
คุณบอกว่าไม่มีหลักฐานใช่ไหม
ฉันนี่แหละหลักฐาน
ที่นี่ มิเชล และผู้รอดชีวิตทั้งหมด คือหลักฐานที่ยังมีชีวิตอยู่
ตอนที่ฉันทรมาน ราวกับอยู่ในขุมนรกนั้น
ฉันอายุเพียงแค่สิบสามปี
สิบสามปี
ฉันไม่สามารถตายได้
ฉันคิดถึงบ้าน
และรอคอยที่จะได้ออกไปเจอ ครอบครัวของฉัน
ฉันมายืนอยู่ที่นี่ในวันนี้
เพื่อสาวๆ เหล่านั้น
ชีวิตในวัยเด็กของพวกเขาถูกขโมยไป
โดยอาชญากรรมของกองทัพญี่ปุ่น
เราต้องจดจำสาวๆ เหล่านั้นไว้
และความเจ็บปวดที่พวกเขาต้องเผชิญ
ญี่ปุ่นได้ก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
แต่ไม่มีคำขอโทษอย่างจริงใจ
สำหรับประเด็นหญิงบำเรอ
ฉันขอทำความเข้าใจอย่างชัดเจน
พวกเราถูกคุกคามและถูกบังคับ
ให้เป็นทาสกามสำหรับกองทัพญี่ปุ่น
เราใช้ชีวิตที่เหลือของเราทั้งหมด อยู่กับความทรมาน
เพราะความทรงจำในขุมนรกพวกนั้น
แต่ทัศนคติที่หยิ่งยโสของญี่ปุ่น
พวกเขาหลีกเลี่ยง ที่จะรับผิดชอบต่อการกระทำ
ยิ่งทำให้เราทั้งเจ็บปวด และโกรธแค้นมากขึ้น
เราไม่ได้ขออะไรที่มากเกินไป
เพียงแค่ให้คุณยอมรับ ต่อการกระทำผิดของคุณ
เราให้โอกาสคุณ เพื่อขอการให้อภัยจากเรา
ในขณะที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่
ฉันขอโทษนะ
นั่นเป็นเรื่องที่ยากมากนักหรือ
ถ้าคุณไม่ต้องการทิ้งภาระ ที่หนักหน่วงเอาไว้
ให้กับคนรุ่นใหม่ในอนาคตของคุณ
ก็ขอโทษก่อนที่มันจะสายเกินไป
และฉันขอสิ่งนี้จากพวกคุณทั้งหมด
ได้โปรดจำไว้ว่า
ประวัติศาตร์ที่เรา ถูกบังคับให้เข้าร่วม
เป็นเรื่องที่ต้องจดจำ
เพราะประวัติศาสตร์พวกนั้น
จะต้องไม่
ซ้ำรอยอีก
คุณทำได้ดีมากครับ ผมประทับใจมาก
ขอบคุณค่ะ เป็นการพูดที่ประทับใจมากค่ะ
เชิญทางนี้ค่ะ
คุณอกบุน
ผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ
ผมขอโทษครับ
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
คุณเข้มแข็งมาก ฉันชื่นชมคุณค่ะ
ขอบคุณสำหรับความกล้าหาญของคุณ
มันเหลือเชื่อมาก ที่ได้ร่วมแบ่งปันความเจ็บของคุณ
ขอโทษสำหรับความฝันของคุณ
คุณกล้าหาญมาก
เชิญทางนี้ครับ
อกบุน
คุณหวังจะได้เงินเท่าไร เพื่อให้ผ่านปัญหาทั้งหมดนี้ไปได้
สารเลว ไอ้สารเลวเอ๊ย
มินแจ ไม่เอา หยุด
บ้าหรือเปล่า
ฉันไม่ต้องการเงินสกปรกของคุณหรอก
ยอมรับผิดและขอโทษซะ
ไอ้หน้าโง่ไร้ยางอาย
ตอนนี้คุณกำลังทำผิดพลาดครั้งใหญ่
ฉันไม่สน
คุณยายครับ อันนี้ไม่ได้ครับ
ใจเย็นๆ ครับ
เธอโดดงานมาที่นี่เหรอ
คุณยายไม่อยู่ ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำหรอกครับ
ขอบคุณมากนะ ขอบคุณจริงๆ
ฉันคงพูดไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ
คุณยายเก่งมากครับ
- คุณยายคะ - หืม
- ไปห้องรับรองกันเถอะค่ะ - ได้สิ
ทางนี้ครับ
เขามาจากแอลเอเพื่อมาพบคุณยายค่ะ
พี่สาวของฉัน อกบุน
ทอมเหรอ
เธอคือจองนัมเหรอ
มาที่นี่ได้ยังไง พระเจ้า เธอมาที่นี่ได้ยังไง
ผมเห็นพี่ในหนังสือพิมพ์
แล้วผู้ชายคนนั้นโทรหาผม โทรหาผมตลอด
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากที่มา
พี่คิดถึงน้อง พี่คิดถึงน้อง จองนัม
ผมก็คิดถึงพี่ครับ
พี่ขอโทษสำหรับทุกอย่าง พี่ขอโทษจริงๆ
จองนัม
ผมเป็นคนที่ทำผิดเองครับพี่
ผมเป็นคนที่ทำร้ายพี่
- ผมขอโทษ - ขอโทษเหรอ
จองนัม
พี่ขอโทษ
[มติหญิงบำเรอ เอชอาร์ 121]
[ได้รับการลงมติเป็นเอกฉันท์ ในวันที่ 30 กรกฎาคม 2007]
[มันเป็นชัยชนะครั้งแรกของหญิงบำเรอ]
[ที่มีต่อรัฐบาลญี่ปุ่น]
[10 ปีหลังจากนั้น ญี่ปุ่นก็ยังไม่ได้กล่าวคำขอโทษ]
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้า
สวัสดี
- สวัสดีค่ะคุณยาย - สวัสดีจ้า
ฉันบอกแล้วให้เอาไปทิ้งตอนกลางคืน ไม่ฟังกันบ้างเลย
- รู้แล้วค่ะ - อย่าทำอีกล่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณยาย
โตสักทีเถอะ
คุณยายจะไปซานฟรานซิสโก อาทิตย์หน้าใช่ไหมครับ
ใช่แล้ว
ฉันจะไปพูดที่สภาเมือง
เห็นข่าวหรือยัง อาเบะพูดจาไร้สาระอีกแล้ว
แต่คะแนนความนิยมของเขา ยิ่งเพิ่มขึ้นนะครับ
ให้ตายเถอะ
คุณยายครับ
ช้าๆ หน่อยสิครับ นึกถึงอายุตัวเองด้วย
พวกญี่ปุ่นจะรอให้เราตายหมดก่อนหรือไง
พวกเขาต้องดูฉัน ฉันจะอยู่จนอายุ 200 เลย
คุณพัค ตามมาเร็ว
คุณยายครับ ตอนนี้ผมอยู่ระดับ 7 แล้วนะครับ
ผมเป็นหัวหน้าแล้ว ผมหัวหน้าพัคครับ
หัวหน้าพัคเหรอ
ช่างเถอะ
ฉันเรียกเธอว่ามินแจนี่แหละ
ไปกันเถอะ [กำกับโดย คิมฮยอนซอก]
ขอบคุณครับ
ว้าว คุณเดินทางมาเยอะมากเลยนะครับ
ค่ะ
พูดภาษาอังกฤษได้ไหมครับ
แน่นอนค่ะ
[I CAN SPEAK]
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย